Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Ενοριακό - Πολιτιστικό - Πνευματικό Κέντρο.....

Δε θα έπαιρνα θέση σε αυτό το θέμα και ούτε θα τασσόμουν υπέρ ή κατά κάποιας ιδέας.
Ο αγαπητός όμως ιερέας του οικισμού ζήτησε τη γνώμη μου.
Τώρα βέβαια κατά πόσο «μετράει» η γνώμη ενός « ανώνυμου», ενός ρέματος, ενός ανθρώπου που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης, δε το γνωρίζω! Εγώ όμως θα τη πω τη γνώμη μου μιας και μου ζητήθηκε.
Αυτό που προέχει είναι η χρησιμότητα και ο τρόπος λειτουργίας της εν λόγω αίθουσας.
Ποιος θα τη χρηματοδοτήσει; ποιος θα τη συντηρεί; σε ποιόν θα ανήκει;
Ας απαντήσω όμως ένα ένα τα ερωτήματα που θέτω. Εφόσον χρηματοδοτηθεί από την Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής το λογικό θα είναι να ανεγερθεί σε έκταση η οποία ανήκει σε Αυτή. Εφόσον χρηματοδότης είναι ο Δήμος Κομοτηνής το λογικό θα ήταν να ανεγερθεί σε δημοτική έκταση. Φυσικά και στις δύο περιπτώσεις η αίθουσα θα ανήκει στο χρηματοδότη και θα εξυπηρετεί ανάγκες των κατοίκων του οικισμού.
Είναι όμως η αίθουσα που λείπει από τη Καρυδιά; Είναι η αίθουσα αυτή που θα ζεστάνει τις καρδιές μας; Μάλλον όχι.
Αυτό που λείπει από τη Καρυδιά είναι η ομόνοια! Ομόνοια μεταξύ παλαιών και νέων κατοίκων. Ομόνοια μεταξύ συλλόγων, ομόνοια μεταξύ «δεξιών» και «αριστερών», ομόνοια μεταξύ των κατοίκων αυτού του πανέμορφου οικισμού.
Μόνο με την ομόνοια θα έχει λόγο ύπαρξης αυτή η αίθουσα. Τέσσερις τοίχοι δεν ενώνουν κανένα, αντιθέτως, σύμφωνα με τα λεγόμενα σας πάτερ μου περί «αντιφρονούντων», δημιουργείται ένα κλίμα διχόνοιας και μίσους στον οικισμό.
Σας ευχαριστώ και ελπίζω να απάντησα στο ερώτημα που μου θέσατε.

Υ.Γ. Ο πολιτιστικός σύλλογος Καρυδιάς δεν έχει πάρει ακόμα θέση δημόσια, η τουλάχιστο δε το γνωρίζω εγώ. Πάντως καλό θα ήταν να ερωτηθεί διότι είναι ένα έργο που αφορά και τον ίδιο.

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

Το καλό να λέγετε...

Το καλό να λέγετε....
Μπορεί ο Πατέρας Κωνσταντίνος να τα έχει μαζί μας, αλλά εμείς τον αγαπάμε..
Κρίνουμε τα << στραβά >> του, αλλά δε μπορούμε να μη τον επαινέσουμε για το έργο του στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος.
Όλο το δάπεδο του ιερού ναού στρώθηκε με λευκό μάρμαρο και πραγματικά άλλαξε η όψη του.
Συγχαρητήρια Πάτερ!

Δεν έχω πεθάνει ακόμα...

Καλησπέρα.
Μπορεί να χάθηκα λίγες μέρες αλλά για καλό σκοπό.
Όσο καλό είναι ότι αφορά τη δουλειά , δουλειά , δουλειά....
Τέλοσπαντων . Ξεκινάω πάλι το δικό μου παραμύθι...

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Η Καρυδιά του άλλοτε.....

Χρόνια πριν! Καλοκαίρια ζεστά, υγρά, και οι κάτοικοι του νομού επέλεγαν τις όχθες μου για τις βραδυνές τους αναζητήσεις δροσιάς. Έβρισκαν μια όμορφη ταβέρνα και απολάμβαναν το ψητό τους. Εγώ ο,τι μου αναλογούσε το έδινα απλόχερα. Δροσιά και ήχους από τη πανίδα μου. Ομως κάτι πήγε στραβά. Κάτι άλλαξε. Εγώ πάντος παρέμεινα ίδιο και αμετάλλακτο. Ίσως η Καρυδιώτικη φιλοξενία εξαλείφθηκε. Ίσως κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν τις όχθες μου για δικό τους συμφέρον, ίσως η δροσιά μου έγινε πανάκριβη χωρίς να το γνωρίζω.
Και τώρα η Καρυδιά άλλαξε. Δεν είναι στις πρώτες προτιμήσεις. Ζεστά βράδια του Αυγούστου και μόνο ελάχιστοι με επισκέφθηκαν....Κάτι πρέπει να γίνει. Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας ώστε την επόμενη χρονιά να πάρουμε μια γεύση από τη Καρυδιά του <<τότε>>.

σημείωση : Η φωτογραφία είναι απο τη σελίδα www.karydia.gr

Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

Θέμα καθαριότητας....

Κάποιος έκανε δωρεά αυτή τη βρύση...
Ας βρεθεί κάποιος να κάνει δωρεά και το καθαρισμό αυτής....

σημείωσης : Η βρύση αυτή βρίσκεται ακριβώς έξω από τη παιδική χαρά του χωριού και εφάπτεται με τον αυλόγυρο της εκκλησίας...

Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010

Όταν (με) κοιτάς απο ψηλά.....

Όταν με κοιτάς από ψηλά...

Ήρεμος.... ξαπλωμένος ανάμεσα σε δύο καταπράσινες όχθες. Να δέχομαι στη κοίτη μου τα δροσερά νερά της Ροδόπης.
Να ακούω, να κλαίω, να γελάω, να θυμώνω.....

Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Κίνδυνος ατυχήματος...

Εδώ και αρκετούς μήνες το συγκεκριμένο φορτηγό βρίσκεται σταθμευμένο ίσως στο ποιο επικίνδυνο σημείο του οικισμού.
Ο δρόμος στενός, η στροφή που ακολουθεί επικίνδυνη.
Παρακαλούμε τον ιδιοκτήτη του να το μεταφέρει πρωτού γίνουμε μάρτυρες κάποιου τραγικού συμβάντος...